"ZAWSZE DLA POLSKI"
W 2006 roku, decyzją Senatu Akademii Leona Koźmińskiego, prof. Witold Kieżun otrzymał tytuł doktora honoris causa naszej uczelni. Trudno o lepsze wskazania wzoru do naśladowania dla obecnych i przyszłych członków naszej akademickiej społeczności. Gdy w czerwcu 2021 r. – pół roku przed setnymi urodzinami – żegnaliśmy Profesora w Kwaterze Powstańczej na Powązkach Wojskowych, wszyscy mieliśmy poczucie, że odszedł człowiek wybitny, spełniony i kompletny. Profesor Witold Kieżun wyróżniał się niemal w każdej dziedzinie, którą się zajmował. Znakomity uczony, odważny żołnierz, utalentowany pianista, aktywny sportowiec, zaangażowany działacz społeczny, pisarz, menedżer, doradca rządów i instytucji międzynarodowych. Prawdziwy patriota, walczący zawsze i wszędzie o dobre imię Polski. Ojczyznę rozumiał – jak Norwid – jako „moralne zjednoczenie, bez którego partie są jak bandy lub koczowiska plemienne, których ogniem niezgoda a rzeczywistością dym wyrazów”. Profesor Kieżun był kochany przez studentów, szanowany przez młodszych współpracowników ze świata nauki i powszechnie podziwiany za bohaterskie życie. Pozostanie w naszej pamięci jako niedościgniony wzór i mistrz, a nade wszystko jako dobry, życzliwy i mądry człowiek.
Prof. dr hab. Grzegorz Mazurek
PROF. WITOLD KIEŻUN
Jeden z najwybitniejszych Polaków, bohater Powstania Warszawskiego, kawaler orderu Virtuti Militari. Przedstawiciel pokolenia Kolumbów, do którego należeli tacy jego słynni rówieśnicy jak Krzysztof Kamil Baczyński czy „Zośka” Zawadzki. Światowej sławy specjalista w dziedzinie zarządzania, Honorowy Obywatel Warszawy.
Oficer Armii Krajowej. Jeden z najdzielniejszych żołnierzy Oddziału Specjalnego batalionu „Harnaś”. W działalności konspiracyjnej od października 1939 r. Walczył w powstaniu warszawskim jako kpr. pchr. pseud. „Wypad”. Uczestniczył m.in. w akcji zdobycia Poczty Głównej i Komendy Policji . Samodzielnie wziął do niewoli 14 jeńców niemieckich. Awansowany do stopnia ppor., odznaczony bezpośrednio w czasie walk Krzyżem Walecznych i orderem Virtuti Militari. Jego zdjęcie, zrobione po zdobyciu Komendy Policji 23 sierpnia 1944 (słynny „Zwycięski Powstaniec”) widnieje na wieży Muzeum Powstania Warszawskiego.
Po kapitulacji uciekł z transportu jenieckiego i przedostał się do Krakowa, gdzie nawiązał kontakt z miejscowym oddziałem AK. Aresztowany, wskutek zdrady, przez NKWD nie ugiął się w czasie przesłuchań. Wywieziony do łagru na pustyni Kara-Kum , cudem ocalał od śmierci. Po zamknięciu obozu został przekazany przez Rosjan Polskiemu Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego i osadzony w obozie pracy w Złotowie. Został zwolniony w 1946 r. w wyniku działań Komisji Likwidacyjnej AK. Po wojnie skończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagielońskim.
Uczeń Kotarbińskiego, profesor ekonomii, wybitny specjalista w dziedzinie zarządzania publicznego, wykładał na wielu uniwersytetach krajowych i zagranicznych – głównie w USA, Kanadzie, W. Brytanii i Francji. W latach 1981-1992 był ekspertem ONZ w Afryce, miedzy innymi w Burundi. Jest doktorem honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor kilkudziesięciu książek.
W 2007 otrzymał nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia naukowe. Z okazji 70. rocznicy Powstania Warszawskiego Poczta Polska wprowadziła do obiegu znaczki z podobizną prof. Kieżuna.
W 2012 Profesor Witold Kieżun otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Warszawy, przyznawany przez radę miasta osobom szczególnie zasłużonym dla stolicy. Był członkiem honorowym PAN. Wchodził w skład Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków.
Wikipedia:
"21 września 2014 tygodnik „Do Rzeczy” opublikował artykuł Sławomira Cenckiewicza i Piotra Woyciechowskiego Tajemnica „Tamizy” – jak prof. Kieżun współpracował z bezpieką, w którym przedstawiono dokumenty świadczące o rzekomej współpracy Witolda Kieżuna ze służbami specjalnymi PRL. W zamieszczonym w tygodniku oświadczeniu Witold Kieżun przyznał się do rozmów z SB, jednak zaprzeczył formalnej i świadomej współpracy. Twierdził również, że te kontakty były pozorne i potrzebne w związku z jego współpracą ze służbami amerykańskimi. Zdaniem historyka, Piotra Gontarczyka, "nikt wcześniej nie napisał w tej materii tekstu zawierającego tylu błędów i celowych przeinaczeń", a publikacja jest "po prostu skandaliczna", ponieważ jej powodem była "tylko i wyłącznie zemsta na człowieku, który wypowiadał się inaczej, niż autorzy „Do Rzeczy” na temat Powstania". Szefowa Biełsat TV, Agnieszka Romaszewska-Guzy, stwierdziła, że autorzy są "ogarnięci obsesją" i w swojej publikacji "przekroczyli granicę", a Witold Kieżun powiedział, że po publikacji był bliski myśli samobójczych z uwagi na jej szkalującą i kłamliwą treść. Historyk i były szef Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, Jan Żaryn, zwrócił także uwagę, że prezentowane materiały mogły być sfałszowane i zmanipulowane przez bezpiekę."
Dr Piotr Gontarczyk w wywiadzie dla Radia Wnet oświadczył, że kłamliwe publikacje Cenckiewicza o prof. Kieżunie były skrzyżowaniem złej woli i niekompetencji. czytaj więcej
Prof. Witold Kieżun
Fundacja
Marki
Polskiej
im. prof. Witolda Kieżuna
KONTAKT
Fundacja Marki Polskiej im. prof. Witolda Kieżuna
ul. Bracka 20
00-028 Warszawa
tel. 508 387 872
email: biuro@fmarkipolskiej.pl
Konto bankowe:
mBank 56 1140 2004 0000 3702 7834 2452
© 2019 Fundacja Marki Polskiej im. prof. Witolda Kieżuna. Wszelkie prawa zastrzeżone.